Digibron cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van Digibron te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van Digibron.

Bekijk het origineel

Met een nijptang bij het kruis

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Met een nijptang bij het kruis

2 minuten leestijd

In de kathedraal van het Toscaanse Volterra bevindt zich een houten kunstwerk uit de dertiende eeuw. Het is een zogenaamde Kruisafneming. Wie erbij stilstaat, moet wel geraakt worden door de innige toewijding van de personen die de gestorven Here Jezus af gaan nemen van het kruis. Bij een van de figuren, vermoedelijk Nicodemus, wel in het bijzonder. Hij trekt met een nijptang voorzichtig de nagel uit een van de voeten van de Heer. Een gebaar waaraan grote dankbaarheid en tedere liefde zijn af te lezen. Aan het kromme van de nagel is nog te zien, hoe hard erop geslagen is. Hoe komt zo’n kunstenaar erop? Nu is het wel zo, dat er in de Middeleeuwen sowieso meer aandacht was voor de ledematen van de lijdende Christus dan in de latere, zeker de protestantse traditie. In ongeveer diezelfde tijd schreef de monnik Arnulf van Leuven een aanbiddingsgedicht op achtereenvolgens de voeten, knieën, handen, zijde, borst, het hart en het gezicht van de gekruisigde Here. De componist Dietrich Buxtehude maakte er later een ontroerend muziekstuk op. Hoe dan ook, de blik gaat dus van beneden naar boven, want wat zou een mens anders dan knielen bij het kruis? Ik ben mij ervan bewust dat concentratie op Christus’ lichamelijke lijden aan het diepste daarvan voorbij kan gaan. Toch wil ik erin mee. Die nagel door Zijn voeten, voor onze voeten … Van die op het geboortekaartje, via de sneakers van de puber tot achter de rollator. Voeten die vluchten van een formatietafel, en die snellen naar een wereldrecord. Voeten die zich staande houden in loopgraven, en die slenteren door rosse buurten. Huppelende voeten, strompelende voeten. Voeten op weg naar een convent. Onze voeten die ons overal en nergens brengen, maar zo vaak niet over de weg van de vrede, de gerechtigheid, en het heil. Laat die nagel deze weken nog maar even zitten, maar daarna zou ik willen doen als Nicodemus.

Dit artikel werd u aangeboden door: De Wekker

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 23 februari 2024

De Wekker | 20 Pagina's

Met een nijptang bij het kruis

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 23 februari 2024

De Wekker | 20 Pagina's