De kracht van de herhaling (Opvoeding 3)

In Deuteronomium 6: 6 en 7 lezen we de bekende woorden: “Wat ik u heden gebied, zal in uw hart zijn, gij zult het uw kinderen inprenten en daarover spreken, wanneer gij in uw huis zit, wanneer gij onderweg zijt, wanneer gij nederligt en wanneer gij opstaat”. Deze woorden roepen ons op de opvoeding van de kinderen voortvarend ter hand te nemen. De geboden van God moeten worden ‘ingeprent’, en dat niet zo nu en dan! Nee, overal en altijd!

Geduld
Je kunt als ouder nogal gebukt gaan onder deze intensieve opgave, zeker wanneer je geen resultaten van die opvoeding ziet. Het kan je ook tot grote schuldgevoelens brengen als je door de drukte van het leven of vanwege je eigen onvolkomenheden maar al te goed merkt dat er aan je manier van opvoeden het nodige mankeert.

Geduld is een schone zaak, zeggen we altijd. Maar gaat dat hier ook op? Wat kan je geduld op de proef gesteld worden als je kind maar niet wil luisteren. Wat kan je dan ook aan jezelf als ouder gaan twijfelen. Doe ik het wel goed? Hoe moet ik het bij mijn kind tussen de oren krijgen? Je kijkt om je heen en weet altijd wel weer een gezin te vinden, waar die opvoeding zo perfect (b)lijkt te werken!

De zondige ouder en het zondige kind
De woorden uit Deuteronomium 6 zijn kort na de 10 geboden opgeschreven, waarin de God van de redding om gehoorzaamheid vraagt. De vooronderstelling – en die is voor ons niet nieuw natuurlijk – is dat wij zondige, beperkte mensen zijn. Maar dan geldt dat net zo goed voor onze kinderen. Maar God laat ons zijn wijsheid zien in deze oproep om het te blijven vertellen. Hij geeft ons als ouders meerdere keren om het in te prenten en Hij geeft meerdere keren de gelegenheid aan kinderen om het te leren. Aan de ene kant krijgen we dus een haast onmogelijke opdracht, maar aan de andere kant is diezelfde opdracht een bemoediging. De opvoeding hoeft niet na één keer gelukt te zijn. Dat mag rust en vertrouwen geven èn geduld om door te gaan.

Onze plaats innemen
Als zondige ouders hebben wij onze zondige kinderen niet zoveel te verwijten. We kennen zelf de moeite van gehoorzamen. Als ‘ervaringsdeskundigen’ mogen we opvoeden met de hulp van God. Als kind hadden we zelf ook minstens 18 jaar nodig had om volwassen te worden. Dat helpt in ieder geval om te begrijpen dat er langere tijd voor onze kinderen nodig is om de wil van God te leren kennen.

Je hoeft niet bij de eerste de beste keer af te knappen op je onvermogen als ouder en de ongehoorzaamheid van je kind. Heb geduld. Ongeduld kan ons behoorlijk parten spelen. Het bepaalt het beeld van jezelf en het beeld van je kind. Het slaat gemakkelijk om in moedeloosheid met als gevolg dat er van de opvoeding nog minder terechtkomt. Dichtbij God krijgen we kracht en (zelf)vertrouwen om door te gaan.
Als de kinderen gaan terugpraten, zeker als ze in de pubertijd komen, stellen ze ons geduld op de proef. De kracht van Deuteronomium 6 is om gewoon door te gaan.
Maar we willen zo graag resultaat zien, zo spoedig mogelijk, maar zo werkt het niet. Het succes van de opvoeding wordt uiteindelijk niet bepaald door onze kwaliteiten, maar door God Zelf, die van ons vraagt om Hem ter sprake te brengen bij onze kinderen.

Wanneer? Wanneer het maar mogelijk is, maar wel op een authentieke manier, gedreven door de liefde van God die de liefde en het geduld voor je kinderen behoort te stempelen.

Waar? Waar maar mogelijk is, maar dat betekent niet dat je niet mag en moet nadenken over de momenten en gelegenheden om je kind te vertellen over wie God is en wie Hij wil zijn voor ons en onze kinderen. Dat vraagt wijsheid, die God wil geven.

Rust en vertrouwen
Alle lijnen bij de opvoeding wijzen allereerst naar God. Daar mag je je beperktheid belijden, vergeving ontvangen en nieuwe kracht om je kind verder op te voeden. Omringd door gebeden kun je er mee doorgaan, geduldig en vol vertrouwen.

Opvoeden vraagt veel van ons, geduld, afhankelijkheid van God, interactie tussen ons en onze kinderen.
Het resultaat van de opvoeding hebben wij niet zelf in de hand. Dat is lastig, maar dat mag ons ook rust en vertrouwen geven op de macht van God. Leef daarom dicht bij God en leef je kinderen voor om dicht bij Hem te leven.
En … vergeet niet voor elkaar te bidden als kinderen toch – tegen de opvoeding in – een andere weg op gaan!

B. van de Bovekamp
Ds. Bert van de Bovekamp is predikant van de Bethelkerk in Veenendaal èn is deputaat kerkjeugd en onderwijs.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen